Het duurde te kort: genieten in de Euroborg van vernuft en boerenslimheid
Het was genieten in de Euroborg afgelopen zaterdagavond, maar dat begon pas een kwartiertje voor het einde van de wedstrijd. We moesten er dus even op wachten. Seuntjens kwam in het veld. In een wedstrijd waarin onrust en verkeerde passes de wedstrijd domineerden, was het spel van onze Mats een verademing. Rust en boerenslimheid in zijn veel te korte invalbeurt waren precies dat wat er zo aan het spel van Groningen ontbrak. Niet alleen deze wedstrijd, maar zo vaak.
Er is al zoveel gezegd en geschreven over de geweldige energie die veel spelers aan de dag leggen, maar Mats heeft een ander smaakje. Voetbalvernuft. Hij laat zien hoe simpel voetbal kan zijn. Hoe mooi simpel kan zijn. Mijn gedachten gingen terug naar eerder die zaterdag. Het veld van BSVV. Mijn zoon, een ouderwetse linksbuiten en natuurlijk groot supporter van Emeran, gooit de bal met zijn linkerbeen voor het doel, waar spits Jordy precies weet wat er gaat gebeuren, voor zijn man komt en de bal hard de hoek in jast.
Ik geef toe, een iets ander niveau, maar het principe is hetzelfde. Je hebt dan wel een middenvelder nodig die je vleugelspits kan bedienen. Die heeft dat elftal. Probleempje met de man is dat hij vreselijk goed kan voetballen, geen twintig en ook niet de meest atletische meer is. Hij laat dus weleens een mannetje uit zijn rug lopen bij het omschakelen. Maar hoe jammer zou het zijn om zo’n voetbaldier dat passes geeft waarvan je het kippenvel op de armen krijgt in te wisselen voor iemand die wél altijd met zijn mannetje meeloopt, maar die pass niet kan geven. Dat vraagt dus iets van andere spelers. Iets met compact spelen en vooruit verdedigen. Seuntjens laat weleens een man uit zijn rug lopen, maar met alle energieke spelers die de selectie herbergt, zou dat geen enkel probleem moeten zijn.
Terwijl spelers als Van Bergen en Schreuders vaak enorm druk en druistig aan de bal zijn, is Mats de tegenstelling en kan hij met één pass een lopende speler vrij voor de keeper spelen. Seuntjens zal waarschijnlijk vertrekken, maar als Lukkien hem toch bij de selectie houdt, wat voor kwaad kan het om hem eens een helftje te laten ballen? Laten we eens zien wat er gebeurt? Misschien is de andere smaak, ‘slim en rustig’, wel precies dat waardoor het elftal beter ‘stroomt’. Voetbal is het mooiste als het simpel is.
Verder was het een wedstrijd waarvan je hoopt, tegen beter weten in. En niets is zo vermoeiend als hopen tegen beter weten in. Net als dat je hoopt dat het dit jaar wel gezellig wordt bij je schoonouders tijdens de kerst, maar je weet ook: gaat niet gebeuren. Zo’n wedstrijd was het tegen de Go Ahead Eagles. Je hoopt op een mooi moment, op een bevlieging, maar je weet ook: gaat niet gebeuren. Er gingen veel dingen ‘verkeerd’, maar er gaan ook dingen goed. Naast de invalbeurt van Seuntjens was daar de ultieme tackle van Tika de Jonge die daarmee een tegendoelpunt voorkwam. Het balletje dat Vaessen uit de bovenhoek tikte. Groningen heeft de voorbije week veel kritiek gehad op hoe het met Postema is omgegaan. Terechte kritiek. Wanneer je echter aan Kristian Lien of Kevin van Veen zal vragen hoe Groningen met hen is omgegaan, zullen ze zich in het ‘Postemaverhaal’ niet herkennen. Groningen heeft hen op een warme en betrokken manier geholpen en ondersteund. Dat is er dus ook!
Terwijl de ‘Trots van het Noorden’ nog vecht voor een plekje in de play-offs voor Europees voetbal, is er onder de supporters enige onrust over aflopende contracten en of er wel voldoende adequaat gehandeld wordt. Algemeen directeur Frank van Mosselveld is er nog niet zo lang, maar voorlopig heeft hij laten zien verstandige en slimme dingen te doen. Hoewel hij natuurlijk niet de technisch directeur is, vallen alle keuzes uiteindelijk onder zijn verantwoordelijkheid. Voor komend seizoen hoeft niemand zich dan ook zorgen te maken. Nu Seuntjens nog wat meer minuten en ook dit seizoen kan feestelijk eindigen.