Kinderen beslissen mee over nieuwe Kreukelhof
HOOGKERK – De Kreukelhof is vooral hún plek. En daarom beslissen allereerst de kinderen mee over de herinrichting van de speeltuin aan de Drakesteijnstraat en de nieuwbouw van het verenigingsgebouw. Dat stamt uit 1978 en is dringend aan vervanging toe. De speeltuinkinderen gingen afgelopen vrijdag, tijdens een workshop, in overleg met architect Klaas Jan Geertsema.
De manier waarop de jongste gebruikers van het buurtgebouw en speeltuinterrein hun wensen met Geertsema delen, maakt indruk. Ook op Annette Koops en Willemien Coops, die namens de gemeente het project leiden. Kinderen wisselen met grote vanzelfsprekendheid op gelijk niveau van gedachten met de aanwezige volwassenen. Met hun betrokkenheid, creativiteit en inzicht claimen ze op een natuurlijke wijze hun plek in de besluitvorming. Vrijwilliger Usiena Alles, van onschatbare waarde voor De Kreukelhof en de buurt, is trots op de manier waarop ‘haar’ kinderen inspreken. “Sommigen zitten in de Kinderwijkraad, ze hebben altijd heel goede ideeën.”
De architect heeft sinds december, toen hij de opdracht van de gemeente Groningen kreeg, gewerkt aan zijn voorlopige ontwerp voor het nieuwe gebouw van de buurtspeeltuin. Dit wordt woensdagavond 15 april tijdens een inloopbijeenkomst aan volwassenen gepresenteerd. Tijdens die bijeenkomst wordt er ook gesproken over de ontsluiting van de speeltuin, de plannen voor het aangrenzende Julianapark en een nieuwe invulling van het groene speelveld naast De Kreukelhof.
Wat dat speelveld betreft: daar heeft Sven (11) ook ideeën over. Die kan hij niet kwijt op het voorlopige speeltuinontwerp van Geertsema, dat op tafel ligt. Kinderen mogen hierop met viltstiften hun wensen noteren. Usiena volgt wat er ingebracht wordt en zegt: “Schrijf je ideeën voor het groene veld maar achterop, Sven, dan bespreken we die ook tijdens de volgende bijeenkomst.” Sven schrijft zijn wens op: dat het speelveld en De Kreukelhof één samenhangend geheel worden, met een tokkelbaan vanuit een boomhut. “Het voetbalveld kan kleiner, zodat daar ruimte voor is. Er kan een pannakooi voor in de plaats komen.”
Mogelijkheden om te klimmen en klauteren is bij veel kinderen favoriet. Jorn (12) ziet een klimpark voor zich met een boomhut, zoals in dierentuin Wildlands in Emmen. “Met een glijbaan vanuit die boomhut.” Usiena wijst naar buiten, naar de kleine glijbaan die er nu is. Ze begrijpt de behoefte aan een grotere glijbaan. “Deze is vooral voor de kleintjes. Als een groot kind hierop gaat zitten, zijn de voeten al beneden.” Tegen Geertsema zegt ze: “Ken jij dat klimpark door de bomen heen in Grolloo?” De architect knikt en noteert: ‘Klimmen tussen bomen door’. Sven zou graag een oertuin zien aan de voet van de klimbomen, met een pad er tussendoor. “Want ook de kleintjes moeten hier iets kunnen doen. Dat moet alleen wel veilig kunnen.” Leandro (15) vult aan: “Speeltoestellen onder de bomen, in de schaduw. Dat is een goed idee.” Geertsema begrijpt het. “Hier wordt natuurlijk vooral vaak in de zomer gespeeld. Dan is het ook prettig als je in de schaduw kunt zijn.” Ilse (15) zou het mooi vinden als de vele tegels in de speeltuin plaatsmaken voor meer bomen, zand en gras.
Er wordt uiteraard ook geïnventariseerd wat kinderen heel fijn vinden in de huidige speeltuin. “Ik noem dit altijd de kabelbaanspeeltuin”, zegt Ruby (11). “Verder vind ik de stapstenen in het water leuk, de brug en het bankje.” De bank is een plek om buiten te chillen. Binnen is er ook grote behoefte aan zo’n plek. Die is er nu niet. Op een tafel ligt een groot vel waar gele post-its met ideeën op geplakt kunnen worden. Sofie (8) is op skeelers naar de kinderworkshop gekomen en vraagt Usiena om voor haar het woord ‘skeelerbaan’ op te schrijven. De vele plakbriefjes vermelden bijvoorbeeld ‘unicorn schommel’, ‘zolder (chillruimte)’, ‘middenwand om de ruimte op te delen’, ‘invaliden-wc’ of ‘nieuwe keuken’. “We doen vaak kookworkshops met de kinderen”, zegt Usiena. “Dan komt echt wel tot uiting dat de keuken aan vervanging toe is. Een dubbel kookeiland zou fantastisch zijn.”
De graffiti buitenmuur met namen van kinderen is een dierbaar onderdeel van het speeltuingebouw. Die zou kunnen worden hergebruikt als straat, zegt Usiena. Hergebruik vindt de architect ook een goed idee. “De huidige binnenmuur zou benut kunnen worden voor nieuwe graffiti. Als een urban wall.” Geertsema heeft zelf veel gevoel bij interactieve muren, blijkt uit de posters met fotosuggesties voor de herinrichting van het gebouw en de speeltuin. Tot zijn verbazing zijn bij de interactieve muren weinig groene stickers geplakt door de kinderen. De foto’s van natuurspeelvelden en oertuinen gaan daarentegen bijna verstopt onder de vele groene plakkertjes. Dat geldt al helemaal voor de tot de verbeelding sprekende foto waarop een grote glijbaan staat, als uitgang van een gebouw. “Tof! Dan kunnen we vanuit het speeltuingebouw rechtstreeks naar buiten glijden!”, klinkt het. Dit idee spreekt Sem (13) ook aan, maar hij plaatst wel een kanttekening: “Hoe zit het dan met de isolatie?”.
