Man met de hamer, Jan Veldhuis, Voorzitter KVH
‘Mijn naam is Jan Veldhuis en ik ben sinds vijf jaar voorzitter van de Korfbalvereniging Hoogkerk. In 1968 begon ik als geboren Hoogkerker zelf bij de club te spelen. Na zeven jaar bij de club te hebben gespeeld in de jeugd heb ik de club tijdelijk verlaten voor het werk in de wereldwijde kleine handelsvaart. Halverwege de jaren tachtig ben ik weer teruggekomen bij de club. In de jaren dat ik op zee voer, heb ik de contacten bij de korfbalclub zeker gemist. Ik krijg altijd dezelfde opmerkingen naar het hoofd geslingerd: Maar douchen mannen en vrouwen dan ook samen? Dan zeg ik altijd: we douchen zeker samen, maar dan wel met een muur ertussen. In de periode dat ik betrokken ben bij de club hebben we op verschillende locaties gezeten: Bij café Bandringa aan de Peizerweg, aan de Drakesteijnstraat en op de huidige locatie aan de Verbetering. Naast voorzitter van de club ben ik elk weekend actief als scheidsrechter, zowel uit als thuis. Toen mijn zoon klein was, gingen we altijd samen naar de wedstrijden om te fluiten. Gek genoeg koos hij uiteindelijk toch voor voetbal....Toch zit de liefde voor korfbal in de familie. Samen met mijn broer en zus gingen we vroeger naar de club. Het mooiste aan de vereniging is dat het voelt als een grote familie: de saamhorigheid spreekt mij het meest aan. Korfbal draait echt om teamverband. Je moet het met elkaar doen en daar ben ik als voorzitter ontzettend trots op. Op basisscholen in Hoogkerk organiseren we nu jaarlijks een aantal toernooien om de jeugd bij de sport te betrekken, want uiteindelijk is de jeugd toch de toekomst. Ik weet nog wel dat zo’n tien jaar geleden we een hele beste lichting hadden en dat de jeugd zelfs op niveau Hoofdklasse heeft gespeeld. Dat maakt je als onderdeel van de club zeker trots. De vrijwilligers zijn het goud bij onze vereniging en ik ben blij dat er elk weekend weer mensen klaarstaan. Een van de mooiste aspecten aan voorzitter zijn, vind ik het opbouwen van een netwerk om te laten zien dat je als club bestaat in de regio.’
