Harry van der Laan

Voorzitter Stichting Munkacs. ‘De Stichting zet zich al ruim vijftien jaar in voor het Roma volk dat leeft in een kamp in het westen van Oekraïne tegen de Europese grens aan. De Romani zijn van oorsprong een rondtrekkend volk. De groep waar de Stichting voor zorgt heeft zich echter op een vaste plek gesetteld. Het kamp telt zo’n 5000 bewoners en ligt tegen de stad Moekatsjevo aan. Twintig jaar geleden kwam er vanuit de Gereformeerde kerk in Hoogkerk, tegenwoordig De Verbinding, de vraag om Hongaarse gezinnen in een kwetsbare positie te ondersteunen door middel van bouwprojecten. Door een samenkomst van omstandigheden kon deze actie toen jammer genoeg niet doorgaan. Een tijd later kwam eenzelfde soort vraag voorbij, maar deze had betrekking op een Romakamp in Oekraïne. Het plan was om een badhuis te bouwen en zo bij te dragen aan een leefbare omgeving voor de Romani. Deze mensen vormen een minderheidsgroep in Oekraïne en worden vaak niet gewaardeerd. De oproep bracht veel mensen van de kerk op de been. In 2004 trokken we dan ook voor het eerst met z’n allen die kant op. Sindsdien hebben we de mensen uit het kamp nooit meer losgelaten. Na drie jaar op en neer te zijn gegaan naar Oekraïne besloten we om een Stichting op te richten. In 2007 was Stichting Munkacs dan ook een feit. We hebben een aantal jaren een kinderkamp georganiseerd. Hierbij namen we de kinderen uit het Romakamp mee om ze een onvergetelijke en zorgeloze tijd te bezorgen. Dit hebben we tot 2012 gedaan. Sindsdien organiseren de Romani zelf jaarlijks de kinderkampen. Het is geweldig om te zien dat ze in dat opzicht op eigen benen kunnen staan. Jaarlijks keren we meerdere malen terug om de mensen daar te ondersteunen met geld, levensmiddelen en andere spullen. Hiervoor zijn we afhankelijk van sponsoren en donateurs. Gelukkig zijn er veel lokale ondernemingen en andere sponsoren die ons hierbij willen helpen. Zo hebben we een jongen uit het kamp kunnen helpen met een oogoperatie en de benodigde medicijnen. Door een ernstige ziekte kon deze jongen amper meer zien. Aan de hand van de oliebollenactie van dit jaar wil de Stichting de bewoners van het kamp extra ondersteunen in deze moeilijke tijden van spanning en oorlog. We hopen dat we zoveel mogelijk verkopen, zodat we in februari weer een reis naar het kamp kunnen maken en de mensen kunnen helpen.’