Dick Lukkien heeft meer gemeen met Johan Cruijff dan hij denkt

Thom van Bergen en Jorg Schreuders zouden een contract moeten krijgen dat gelijkloopt aan dat van Dick Lukkien. Romano Postema eveneens. Zij vormen de basis voor de punten en de dragende krachten onder de manier van voetballen van Lukkien. Dick geniet steevast na iedere wedstrijd als hij een blikje op de data werpt en ziet hoeveel meters de mannen weer hebben gelopen. Zolang Dick trainer is van Groningen, zijn mannen als Van Bergen en Schreuders onmisbaar. De hele manier van voetballen is afgestemd op jagende spelers, om de bal zo snel mogelijk weer in bezit te krijgen. Seuntjens doet liever een stapje naar links in plaats van een sprint van 30 meter. Daar houdt Dick niet van. Ook in Velsen-Zuid waren Schreuders en Van Bergen weer belangrijk in de gewonnen wedstrijd tegen Telstar, waar de brigade van Lukkien met 0-2 knap zegevierde.
Het gebrek aan creativiteit wordt door de jagende brigade gecompenseerd door negentig minuten lang bezig te zijn. Je ziet dat Taha er ook al in mee probeert te gaan, al moet hij dat natuurlijk niet doen. Hij is de man van de verfijnde acties en zou zijn energie beter daarvoor kunnen sparen.
Het is een begenadigd talent, maar zijn rendement is niet al te hoog. Zijn spel is vermakelijk, omdat hij altijd voor een verrassing kan zorgen. Maar het maakt allemaal niet zoveel uit; Taha vertrekt. Zoals zoveel spelers zullen vertrekken. Van Bergen, de Jonge en Schreuders zullen wel blijven en dat is goed nieuws. Want Dick en zijn staf blijven ook. Om het spelletje dat de technische leiding wil te blijven spelen, zal Groningen opnieuw spelers moeten halen die bereid zijn heel veel meters te maken. Ik hou meer van een stapje naar links of rechts in plaats van een sprint van dertig meter. Van een speler die een half uurtje niets doet om vervolgens zijn in slaap gesuste verdediger te verrassen met een splijtende dieptepass of met een dribbel. Diep in zijn hart houdt Dick daar ook van, maar die spelers brengen altijd risico met zich mee. Daar wordt Dick ’s nachts zwetend van wakker.
Hoewel het niet mijn speelwijze is, het is wel buitengewoon knap hoe Dick met zijn mannen de punten pakt. Groningen heeft best een beperkte begroting en kan niet met een grote zak geld de markt op om een hoge klassering te ‘kopen’. Als dat al zou kunnen. Dus moet in de Euroborg met andere wapens de Eredivisie worden veiliggesteld. Dat doet Dick met jongens die er keiveel energie in stoppen en Dick weet ook: dat bevalt de publieke opinie. Daarom alleen al zou Postema zo snel mogelijk weer een warm welkom moeten krijgen in de Euroborg. Maak hem belangrijk, ook al is hij geen basisspeler. De man kan altijd iets forceren en als geen ander het publiek achter de ploeg krijgen, wat voor Dick ook erg belangrijk is. Zoals tegen Ajax waarbij de jonkies jagen op alles wat beweegt en de rijke Amsterdammers met de rug tegen de muur zetten. Veel mooier wordt het niet. Groningen is ook dit jaar niet in de problemen gekomen, is zelfs in de race voor de play-offs en Dick kiest voor een manier van spelen waar hij zich comfortabel bij voelt. De spelers voelen dat ook en staan achter de speelwijze. En zo heeft Dick met zijn staf een manier van voetballen waar ik niet van hou, maar die voor de club heilzaam is. En die door een groot deel van de achterban en media wél wordt geaccepteerd of zelfs omarmd. Het is weinig spectaculair, maar de kern van het resultaat komt wél uit de Groningse opleiding. Lukkien houdt niet van de spelopvatting van Johan Cruijff, die buitenspelers heilig heeft verklaard. Toch heeft Dick meer gemeen met de beste voetballer en trainer die de wereld ooit heeft gekend dan Dick zelf denkt. Lukkien heeft een manier van spelen gevonden om het gebrek aan financiële middelen te compenseren. Cruijff deed niet anders, want zo zei de goeroe ooit: ‘ik heb nog nooit een zak geld een doelpunt zien scoren’.



